Δεν ειναι λίγες οι φορές που ο κατασκευαστής θα αντιμετωπίσει την βιασύνη του ιδιοκτήτη για την μεταμόρφωση του χώρου του. Τις περισσότερες φορές αυτό είναι και ο κανόνας.
Είναι η επιστήμη που σχετίζεται με τον σχεδιασμό στο τοπίο σε μεγάλης κλίμακας έργα ενώ εύκολα επικεντρώνεται και σε μικρότερης ώστε να αποδοθεί σε αυτά το μέγιστο δυνατό και άρτιο αποτέλεσμα. Ο Αρχιτέκτων τοπίου δραστηριοποιείται σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη αγορά όπου η εξέλιξη των τεχνολογιών και οι αυξανόμενες ανάγκες απαιτούν έργα άρτια σχεδιασμένα ώστε το αποτέλεσμα να αυξάνει την δυναμική του τοπίου και να δημιουργεί περιβάλλον υψηλής αισθητικής.
Ο αρχιτέκτων τοπίου δεν εισβάλει ούτε παρεμποδίζει το έργο του Αρχιτέκτονα μηχανικού αντίθετα σε συνεργασία εναρμονίζουν αρχιτεκτονικά το εξωτερικό περιβάλλον με τα χαρακτηριστικά και την προσωπικότητα που προσδίδει ο Αρχιτέκτων μηχανικός στα κτήρια που σχεδιάζει. Πολλές φορές ανάλογα με την περίπτωση δημιουργείται ομάδα εργασίας η οποία μπορεί να περιλαμβάνει Αρχιτέκτονα Μηχανικό, Πολιτικό Μηχανικό και Αρχιτέκτων Τοπίου. Έτσι σχεδιάζοντας τον χώρο με γνώμονα αφ’ ενός την προστασία του περιβάλλοντος και αφ’ ετέρου την λειτουργικότητα και την αξιοποίηση όλης της έκτασης, μια μελέτη Αρχιτεκτονικής Τοπίου αποσκοπεί στην αισθητική αναβάθμιση του τοπίου. Όταν μπαίνει στην διαδικασία της κατασκευής διαμορφώνει το χώρο με τα διάφορα συνεργεία που απαιτούνται για να εφαρμόσει την μελέτη
Σε κάποιες χώρες του εξωτερικού όπου η Αρχιτεκτονική τοπίου έχει ευρεία εφαρμογή ο μελετητής εμπλέκεται στον αρχικό σχεδιασμό οικισμών και πόλεων αξιοποιώντας τα φυσικά χαρακτηριστικά του τοπίου. Στην Ελλάδα η επιστήμη ήρθε σχεδόν πρόσφατα σε επίπεδο εκπαίδευσης, το 1994 με τη Σχολή Ανθοκομίας και Αρχιτεκτονικής Τοπίου, αλλά έχει ήδη σημειώσει σημαντική ανάπτυξη και διείσδυση στην Ελληνική αγορά λόγω των πρώτων αποφοίτων της σχολής 1998 - 2000 αλλά και κάποιων πολύ σημαντικών μεμονωμένων περιπτώσεων, ανθρώπων με σπουδές στο εξωτερικό, σε χώρες που η επιστήμη αυτή έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου. Μην ξεχνάμε ότι η επιστήμη αυτή σε κάποιες χώρες της Ευρώπης εμφανίζεται κάπου στα μέσα του 17ου αιώνα και συνεχώς μέχρι και σήμερα αναπτύσσεται με ραγδαίους ρυθμούς.
Θα πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα ότι στην πόλη μας όπου επικρατεί το έντονο αστικό στοιχείο με μεγάλη συγκέντρωση πληθυσμού ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, ότι θα πρέπει να δώσουμε στον τομέα του πρασίνου την πρέπουσα σημασία και αξία που του αρμόζει δημιουργώντας όχι απλά πράσινους χώρους αλλά νέους, καλαίσθητους χώρους αναψυχής τόσο ιδιωτικούς όσο και δημόσιους.
